Dacht ik het niet!
Vertrouwd maar toch onwennig, niet nerveus maar toch rillerig.
Zelfverzekerd ?... Ik dacht het niet.
Veel gevoelens maakten zich van mij meester toen ik hen voor het eerst weer zag …de leerlingen. Niet een paar, nee, een klas vol. De ” nieuwe” werd zorgvuldig gefileerd en gewogen en de eerste snelle oordelen werden al geveld. Kan ie het wel, kan ie het niet… zo probeerden zij mij in te schatten. Dat zit wel goed dacht ik, mijn reputatie van vroeger in gedachten. Ik dacht het niet.
Zoals een goede docent betaamt had ik hen bij de ingang van de klas opgewacht en binnengelaten. Binnen in het lokaal dat ik zag als mijn domein… ik dacht het niet.
Zoals ik zo’n 30 jaar geleden voor het laatst voor de klas stond, zo zou ik er weer staan; een autoriteit waarvan de kinderen wisten dat er niet mee te spotten viel. Maar ook sprekend met kennis van zaken en humor. En zich houdend aan de drie regels die ik hen had ingepeperd. ...jullie zijn stil als ik spreek, ik zal luisteren naar jullie en wij luisteren naar elkaar… ik dacht het niet.
Binnen een paar weken had ik het toch weer voor elkaar, de voor mijn gevoel bijna perfecte match. Waar ik dacht dat alles het zelfde zou zijn en niets zou zijn veranderd in het les geven… daar was alles veranderd.
Wat ik was vergeten… ik was ook veranderd.
Theo, bedrijfseconoom, nu 60 jaar, wonend en werkend in de Randstad, is na bijna 30 jaar bedrijfsleven teruggekeerd in het onderwijs. Als docent economie en management (M&O), in het VO, op alle niveaus inzetbaar. En juist om het laatste heeft hij gekozen voor NIVVO. De grote mate van vrijheid in tussen de opdrachten door dragen daar zeker toe bij.
Theo
Haarlem, december 2010
