Het onderwijs houdt je jong
In de jaren 60 van de vorige eeuw, verliet ik met een diploma op zak de kweekschool met de bedoeling de wereld van het onderwijs binnen te stappen.
Over de vraag: “waarom het onderwijs”? kan ik kort zijn: Mijn droom om gevechtspiloot te worden werd ruw de grond in geboord, ik bleek een bril nodig te hebben en dat was toen niet mogelijk!
Dat onderwijs voor mij een B-keuze was, bleek al snel. Na een half jaar hield ik het voor gezien. Via de dienstplicht koos ik voor een carrie?re bij de Koninklijke landmacht. De onderwijsakten verdwenen in een stoffige map. Op 58-jarige leeftijd (incl. 3 jaar verlenging) klonk voor mij de gong, die het vertrek uit de krijgsmacht aankondigde na een boeiende tijd vol met afwisselingen en ervaringen. In het jaar 2000 luidde de onderwijswereld de noodklok: een tekort van ruim 1700 docenten in het voortgezet onderwijs.
Ik ontving de uitnodiging om als “herintreder” mijn bijdrage te leveren aan het tekort. Op 65-jarige leeftijd kreeg ik voor de 2de keer te horen, dat ik mocht gaan genieten van mijn pensioen. Nou was “stil zitten”niet bepaald mijn ding. Op zoek naar iets afwisselends kruiste NIVVO mijn pad. Dit was het! Na een uitgebreid gesprek werd ik ingelijfd bij hun docenten team. Scholen, die met een onverwacht te kort aan leraren worden geconfronteerd, doen een beroep op NIVVO. Voor mij als docent betekent dit dat je niet alleen een plotseling weg gevallen docent vervangt,maar ook de uitdaging kunt aan gaan om de inmiddels opgelopen achterstand bij leerlingen weg te werken. Dat je door je brede ervaring en achtergrond ook nog met respect en bewondering door de jongere collega’s wordt ingelijfd in hun team, beschouw ik als de kers op de taart.
Ik zie het als een voorrecht om als (inmiddels) 68-jarige allrounder mijn kennis over te dragen aan onze twitterende, hyves en sms generatie. “Is dat niet vermoeiend?”, is de veel gestelde vraag. In tegendeel: Het houdt je jong!
Nico
Docent Nederlandse Taal, Maatschappijleer
